Expositie

1 – Ruispersoon 

Beeld: Bernaded D. – Christine C. – Ean DM.

Geluid: Jackie DV. 

De ruispersoon beweegt zich log als een mastodont door de stad terwijl hij/zij voortdurend ruis van nieuwsberichten ontvangt en verspreidt. De ruis neemt het over van de leegte.

https://rhythmnoise.org/ruispersoon/

2 – De Tuin 

Beeld: Claudia Tricnon

Geluid: Martine De Kok – Nouni Van Arnehem – Nick Van Esch 

Niets is wat het lijkt of net wel. Details uit een groter geheel vormen hier de basis. Losse puzzelstukken die een verhaal vormen. Maar wat voor verhaal? Zowel in beelden als klank schuilt iets verwarrends.

Een mysterie, een paradox. 

https://rhythmnoise.org/de-tuin/

3 – Uit het leven van de letter ‘B’

Pierrette Coffrée – Jackie DV. 

Zwerftochten van een letter. Een kleine verhaal- en geluidsreis van letter b, op bezoek bij minderbroeder Bibianus(I), de eerste boekdrukker (II) en in de cloud(III). Van Beloved tot Binair. Scan de QR-code en beluister dit Poëtisch drieluik. Stem van Pierrette en soundscape van Jackie.

met dank aan – ’t Lastig Portret – café Papa Jos

https://rhythmnoise.org/uit-het-leven-van-de-letter-b-deel-1/

https://rhythmnoise.org/uit-het-leven-van-de-letter-b-deel-2/

https://rhythmnoise.org/uit-het-leven-van-de-letter-b-deel-3/

4 – YPPOA 

Concept: Philippe Van Beeumen 

De digitale wereld is alom tegenwoordig. QR codes duiken overal op en we scannen er op los. Ze wijzen ons de weg, prijzen producten aan, leiden ons naar een website waar we misschien niet willen zijn of zorgen ervoor dat we geld kunnen overschrijven.

Soms zie je ook afbeeldingen in een QR code. Het wordt soms meer dan iets abstract, iets picturaal. Maar wat als er achter zo’n code kunst schuilt? En niet zomaar kunst, gegenereerde kunst?

Dit onderzoeksproject handelt over de vraag of een computer iets genereren dat in de buurt komt van een kunstenaar of het fysieke kunstwerk kan overstijgen. Dit werd een tocht langs kleuren, vormen en beelden. Analyse van verschillende kunststijlen en een reis door de kunstgeschiedenis.

Scan de code en krijg je persoonlijke, unieke werk. Vind je het niet leuk, probeer opnieuw en bepaal zelf wat kunst voor je is.

https://rhythmnoise.org/yppoa/

met dank aan – café Papa Jos

5 – Gevangen

Han Soete 

Dromenvanger uit recupmateriaal en afval, bedrukt met Wet collodion en cyanotype. Dromenvangers vinden hun oorsprong bij de native Americans van Noord Amerika. Op de foto’s staan enkele jongeren van Nuxalk nation, Westkust Canada. Twee maanden bracht Han als tiener door bij Nuxalk, honderden foto’s werden er gemaakt: een gevangen droom. Het werk wil vragen stellen bij culturele toeëigening. U kent ze misschien ook? De dromenvangers met uitbundige afbeeldingen van met veren getooide “indianen” die je op haast elk toeristisch marktje in Europa kan vinden. Door het gebruik van recupmateriaal en afval wil Han ook vragen opwerpen bij de consumptie-samenleving waarin we verzeild zijn geraakt. Ondertussen is het geografisch hoogste punt van Antwerpen het stort van Hooge Maey geworden.

https://rhythmnoise.org/gevangen/

6 – Plaesthetics of Nature 

Beeld: Elife Duman – Claudia Tricnon

Geluid: Felix Casaer 

“Plaesthetics of Nature” is het verhaal van hoe plastic verzeild geraakt in de natuur en er mettertijd een onderdeel van wordt.

Anno 2021 zien we steeds vaker plastic materiaal in bomen verstrengeld. Dat plastic blijft dan doorheen de seizoenen hangen in die bomen en wappert mooi mee met de wind.

Als we er – letterlijk en figuurlijk – stil bij staan rijst de vraag ‘Is dat stuk plastic nu één geworden met de boom / de natuur?’ Toegegeven, het wapperen van het plastic in de wind is poëtisch, zelfs esthetisch. Maar vergeten we dat plastic eigenlijk schadelijk, oftewel ruis, is voor het milieu? Hoe vaker plastic voorkomt in bomen, hoe meer het een patroon, oftewel een ritme, begint te vormen. We vervuilen meer, maar worden ons steeds minder bewust van het sluipend gevaar van die vervuiling.

Maakt plastic nu een deel uit van de schoonheid vande natuur? Moeten we nu leven met plastic in ons beeld van de natuur of kunnen we er iets aan doen?

met dank aan – café Papa Jos

https://rhythmnoise.org/plaesthetics-of-nature/

7 – My Rhythm My Noise

Beeld: Marijn Houg

Geluid: Alexander   

Van stotteren, doofheid en blindheid tot schizofrenie, tinnitus en spraakgebrek: elke vorm van ‘interne’ ruis wordt door iedereen anders ervaren.

Wij gingen in gesprek met verschillende personen van wie ‘interne’ ruis een grote rol speelt in het dagelijks leven. Elk van hen deelt zijn of haar unieke, persoonlijke verhaal.

https://rhythmnoise.org/my-rhythm-my-noise/

8 – IC motiv – voorstudie 

Marleen – Christof

Hoe klinkt het landschap dat voorbijraast tijdens een treinrit? Kan het beeld van de horizon getransformeerd worden naar een partituur of geluidsgolf en zo vertaald worden naar een auditieve waarneming? In deze voorstudie wordt de transformatie van landschap naar geluidsgolf onderzocht.

https://rhythmnoise.org/ic-motive/

9 – Green Rivers of Noise

J.A.P. –  Philippe Van Beeumen

“Green rivers of noise” onderzoekt op introspectieve + poëtische wijze de relatie tussen water & ruis. Visueel in het spectrum tussen 470 & 570 nanometer (groen) door lichtvlekken, lichtlekken, aberraties ruis te simuleren/ emuleren via een toevallig gevonden filter object. Auditief door door middel van tijdsgerelateerde technieken, tot waterachtige geluiden te komen. De basis hiervan werd gecreëerd op het CTM 2021 Festival, te Berlijn, waar op 14 Maart 2021

􄡢 􄡢 􄡢+͕+̣++̙̳̝+̠͛+++̱̮+̭̖̞̺̙̟̖͉ͤͤ+++͖͕̖͒++͇++̤+ ̺̗͎̯̥ 􄡢+͕+̣++̙̳̝+̠͛+++̱̮+̭̖̞̺̙̟̖͉ͤͤ++ +͖͕̖͒++͇++̤+ ̺̗͎̯̥ 􄡢 􄡢 􄡢 􄡢 +͕+̣++̙̳̝+̠͛+++̱̮+̭̖̞̺̙̟̖͉ͤͤ+++͖͕̖͒++͇++̤+ ̺̗͎̯̥ |e supra|ittora| of ßrown noise 􄡢+͕+̣+(lima, pe)+̙̳̝+̠ ͛+++̱̮+̭̖̞̺̙̟̖͉ͤͤ+++͖͕̖͒++͇+

een micro tonale performance gaf. Tijdens deze performance maakte hij gebruik van Apotome & Leima: transculturele, generatieve, microtonale software, geconcipieerd door Khyam Allami and Counterpoint in samenwerking met het CTM 2021 Festival 

https://rhythmnoise.org/green-rivers-of-noise/

10 – C’est le ton qui fait la musique… 

Martine de Kok

…mais c’est le récepteur qui détermine le ton.

Chatgesprek tussen een man en een vrouw. Leg je oor stiekem te luister tussen hen, en werp een blik op de ruis die gaandeweg ontstaat. Communicatie betekent in verbinding staan, een brug bouwen, maar wat gebeurt er werkelijk aan de overkant? Wat als intonatie en oogcontact ontbreekt? Een installatie over online liefde en de nevelige gevolgen ervan.

‘Gezellig? Of minder gezellig?’ (stilte)

https://rhythmnoise.org/cest-le-ton-qui-fait-la-musique-2/

met dank aan Cfou, Koepoortbrug 4, Antwerpen

11 – Untitled (first there was sound)

Beeld: Geert De Coninck – Mario De Munck

Geluid: Serge Maes

We doken in een zee vol geluiden. Serge kwam boven water met een schelp vol noise. Mario werd zeeziek en droomde een droom. Geert loodste het vlot naar een veilige haven.

https://rhythmnoise.org/untitled-first-there-was-sound/

12 – Not In My Backyard – In My House 

Nouni Van Arnhem

Zijn er geluiden die niet thuishoren in de constante ruis van alledag? Wat deel je wel en wat deel je niet in de openbare ruimte? Via diverse media lijken we onszelf vol durf te tonen, maar wat als een ander plots met zijn of haar meest persoonlijke, intieme klanken je oor binnenkruipt?

Sta je ervoor open, of loop je liever weg? Enkele mensen kregen de vraag om thuis geluiden op te nemen die typisch zijn voor de huiselijke omgeving.

Welkom in hun huis, zonder filter.

https://rhythmnoise.org/not-in-my-backyard-in-my-house/

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: